مثل همیشه می گذرد٬روزها را می گویم.خبری نیست.من هر روز صبح از خواب بیدار می شوم و شب هنگام نیز آسوده میخوابم.اتفاق خاصی نمی افتد.چه در عراق بمب منفجر بشود٬ چه در پاکستان٬چه افغانستان٬ چه هر جای لعنتی دیگری که خاک می شود...پاک می شود٬ در یک لحظه. هیچ فرقی نمی کند.هیچ.

هر روز صبح٬ خورشید از گوشه ای بیرون می زند و شب هنگام٬ از گوشه ای دیگر دور می شود...حال می خواهد مشرق باشد یا مغرب......مهم این است که٬ گم می شود٬که البته تصحیح میکنم که٬ آن هم فرقی نمی کند...فقط تاریک می شود....شب می آید.اصلا شبها -که گم می شود نور-انگار بهتر است.اصلا لعنت به این نوری که با گم شدنش این همه سیاهی و سردی می آورد.این بار فرقی میکند انگار.گم شدنش را می گویم!

تاریک که میشود ٬ کسی از دیده شدنش خجالت نمی کشد.اصلا همین جاست که همه یکسان میشوند.این برابری لعنتی!

نور که باشد٬ همه چیز پیدا میشود.یکی به آسمان می رود٬ دیگری به زمین.یکی مثل من هم ٬معلق در فضا ٬ هی دور خودش پرسه می زند و گاه آنچنان در خیالش فرق می کند که به آسمان هفتم هم می رسد ( و کسی چه میداند شاید بیشتر..خیال است دیگر...پر می زند) و گاه نیز آنچنان با سر بر خاک می خورد٬که  یاد هر چه آسمان هفتم و هشتم و...را یکجا بالا می آورد. مهم نیست. باز هم٬فرقی نمی کند و هر روز صبح بیدار می شود و بعد٬ روز می شود و چند تا آدم هم کشته می شوند و چند تا آدم هم قاتل می شوند و چند تا هم زیر ما شین له می شوند و چند تا هم از سرما یخ می زنند و از گرسنگی می میرند.مگر فرقی هم می کند؟

قانون لعنتی طبیعت و کائنات مگر جز این است؟که آخرش یه<< بزرگ میشی یادت میره>> می ما ند و هیچ....که این هیچ هم وا قعی است.و من .. و تمام امثال من...فراموش می کنیم و صبح از خواب بلند می شویم و شب هم به خواب می رویم...آسوده.

به همین راحتی....بی هیچ تفاوت لعنتی ای!